(function(w,d,s,l,i){w[l]=w[l]||[];w[l].push({'gtm.start': new Date().getTime(),event:'gtm.js'});var f=d.getElementsByTagName(s)[0], j=d.createElement(s),dl=l!='dataLayer'?'&l='+l:'';j.async=true;j.src= 'https://www.googletagmanager.com/gtm.js?id='+i+dl;f.parentNode.insertBefore(j,f); })(window,document,'script','dataLayer','GTM-W9NZ6SK'); window.dataLayer = window.dataLayer || []; function gtag(){dataLayer.push(arguments);} gtag('js', new Date()); gtag('config', 'UA-74795751-1');
Historia ręczników

Historia ręczników

Historia ręczników

Na rynku są dostępne akcesoria użytku codziennego, które towarzyszą każdemu praktycznie każdego dnia. Jednym z takich produktów jest ręcznik. Choć towarzyszy on niemal każdej czynności wykonywanej w łazience, to mało kto wie, jaka jest jego historia. Kiedy i gdzie zaczęto stosować ręczniki? Ile obecnie ręczników stosuje statystyczna rodzina?

Ręczniki –zarys historyczny

Pierwsze ręczniki były produkowane w Turcji, zazwyczaj z lnu lub bawełny. Nieco rzadziej za surowiec służący ich produkcji stosowany był jedwab. Z początku stosowane były w trakcie ceremonialnej kąpieli dla panny młodej przed jej uroczystością ślubną oraz innymi ważnymi wydarzeniami w jej późniejszym życiu. Były one obecne również w tureckich łaźniach, określanych jako hammam. Na komplet ręczników składały się wtedy osobne ręczniki przeznaczone na biodra, ramiona i głowę. Tradycyjny turecki ręcznik kąpielowy pestamal jest chłonny, lekki i szybkoschnący. Często jest on tkany ręcznie, w najróżniejsze wzory (przeważnie w kratkę) oraz kolory z frędzlami. Z początku ręczniki te były wąskie, jednak z biegiem lat tkano je coraz szersze.

Wraz z rozwojem Imperium Osmańskiego zwiększyło się także zapotrzebowanie na ręczniki. Z początku były one na dworach sułtańskich wyłącznie dodatkiem do kąpieli. Z czasem stały się coraz bardziej zdobione, z wieloma frędzlami zakończonymi pętelkami, a nawet zdarzało się, że były podwójnej grubości. Charakterystyczną cechą był ich skośny splot. Zachowały się źródła mówiące o tym, iż jeden z takich ręczników podarowała królowi Zygmuntowi Augustowi żona Sulejmana Wielkiego – Roksolana.

Ręczniki podobne do tych stosowanych obecnie zostały zaprojektowane w Bursie w XVII wieku. Miejscowi tkacze wymyślili różne techniki produkcji ręczników, początkowo znanych jedynie pod turecką nazwą havly, zwaną obecnie jako Havlu.

Do początku XIX wieku, a więc do okresu zmechanizowania przemysłu tekstylne ręczniki kąpielowe były stosunkowo drogie, a jego produkcja czasochłonna. Wraz z rozpoczęciem ich masowej produkcji stały się tańsze i bardziej dostępne. W dodatku ręczniki oferowane na rynku były bardziej różnorodne. W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku bardziej chłonna i miękka tkanina frotte zastąpiła zwykły ręcznik lniany. Mimo wszystko sposób produkcji nie uległ zmianie od tamtego czasu.

Ile i jakich ręczników potrzeba w każdym domu?

Statystyczna rodzina składa się z czworo domowników – dwojga rodziców i dwojga dzieci. W takim przypadku wyposażenie łazienki w ręczniki wygląda zazwyczaj następująco:

  • Rodzice – dwa ręczniki toaletowe średnie oraz dwa ręczniki kąpielowe duże. Dodatkowo ręcznik pełniący funkcję „stopki” stosowany przez wszystkich i dwa dodatkowe małe ręczniki w toalecie. Wszystkie rodzaje ręczników stosowanych przez większość rodzin, wykonane są ze 100% bawełny frotte. Identyczny zestaw, jednak bez stopki powinien być w gotowości na zmianę.
  • Dzieci – dwa duże ręczniki kąpielowe oraz dwa małe ręczniki do rąk. Zazwyczaj są to ręczniki z motywami z bajek, jednak ciut większe dzieci preferują podobnie jak rodzice, - jednolite kolory ręczników. Tutaj również taki sam zestaw ręczników małych i dużych powinien być w gotowości na zmianę.
  • Ręczniki dla gości – minimum kilka razy w roku zdarza się, iż goście zostają na nieco dłużej niż na kawę, a dokładniej decydują zostać się na noc. Na tę okoliczność warto mieć przygotowane w gotowości dwa dodatkowe zestawy ręczników (duży kąpielowy oraz średni toaletowy). W przypadku gości z dziećmi – powinny one mieć przygotowany zestaw dziecięcych ręczników „na zmianę”.
  • Ręczniki plażowe – w ciepłe wakacyjne dni warto mieć w gotowości duże ręczniki plażowe dla każdego członka rodziny, a więc dwa dla rodziców i dwa dla dzieci.

Co więcej, w rodzinach aktywnych fizycznie (a dokładniej tych, które uczęszczają na basen), każdy powinien mieć osobny duży ręcznik kąpielowy oraz mały ręcznik do suszenia włosów.